16/6/08

ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Το τέλος αυτού του κόσμου θα σημάνει με μιά τελευταία πύρινη ανατολή. Ένας τεράστιος, βαθυκόκκινος Ήλιος θα γεμίσει τον ουρανό και θα γκρεμίσει τα σύνορα της νύχτας. Μέσα του θα αστράφτει η καρδιά του σκοταδιού. Το έχουν προβλέψει οι πρόμαχοι, οι ποιητές και οι ζωγράφοι.

Ο ζωγράφος σε ψυχική ανάταση, μέσα σε μιά έκρηξη του κόκκινου χρώματος, προσπαθεί να αποτυπώσει το υπερκόσμιο φως αυτού του υπέρτατου θρησκευτικού οράματος. Πώς όμως να περιγράψει ένα υπερβατικό γεγονός τέτοιου μεγέθους πάνω σ’ έναν απλό καμβά ; Ποιά θεόπνευστη τεχνοτροπία οδηγεί το ταλέντο του καλλιτέχνη ;
Μόνον ένα σπουδαίο, ιδεαλιστικό και συμβολικό έργο μπορεί να αναδείξει τις σχέσεις ανάμεσα στις μεταφυσικές και τις φυσικές δυνάμεις και να προκαλέσει ανάλογες συνειρμικές ιδέες.
Ο κανόνας του φωτός στα χρώματα του Συμβολισμού υποβάλλει ασάφεια του χωρόχρονου, τελετουργική και μυστικιστική ατμόσφαιρα, κατάργηση της ύλης.



Στο κέντρο του ηλιακού κύκλου, καθισμένος στον θρόνο του ουρανού αναμένει ο πατέρας των θεών, ο Ζεύς Πατήρ, ο νικητής του Τυφώνα. Τα σύμβολά του μαρτυρούν την επερχόμενη κρίση, συνδυασμένα σε προφανή σχηματισμό. Πάνω αιωρείται ο Αετός κρατώντας με τα νύχια του τον Κεραυνό και κάτω η Δρυς ορίζει τον κοσμικό άξονα.
Ο Ένας Θεός στο θρόνο του είναι Κύριος των Μεταμορφώσεων. Η Δρυς μετασχηματίζεται στην μεγάλη μελιά Ύγκντρασιλ, ο κεραυνός γίνεται ιερό δόρυ, ο αετός αποκαλύπτει κάτω από τις φτερούγες του δύο ανυπόμονα κοράκια.
Ο Δίας μεταμορφώνεται στον Πατέρα των σκοτωμένων στη μάχη. Αυτός είναι ο Όντιν, που κρεμόταν από το ανεμοδαρμένο δένδρο νύχτες εννιά από την ίδια του την λόγχη καρφωμένος, που έδωσε το ένα του μάτι γιά να πιεί από την πηγή της σοφίας και του πνεύματος.

Ο Ήλιος είναι το μοναδικό μάτι του Όντιν.

Στον απόλυτο κόσμο των συμβόλων, ο Ήλιος συνδυάζεται συχνά με τον Σταυρό. Το σχήμα του εγγεγραμμένου σε κύκλο σταυρού περιγράφει με πολλούς τρόπους τον ανίκητο Θεό.
Ο Σταυρός είναι το αρχέγονο σύμβολο της ένωσης των συμπληρωματικών. Ο άξονας του κόσμου είναι η κατακόρυφη γραμμή του. Η κατακόρυφη γραμμή συμβολίζει την αρσενική, ενεργητική αρχή ενώ η οριζόντια την θηλυκή, παθητική αρχή. Ο πολικός άξονας ενώνει το Ναδίρ με το Ζενίθ, κόσμους κατώτερους και ανώτερους του γήινου κόσμου. Γύρω του περιστρέφονται όλα τα πράγματα και συνδέει επίσης όλες τις καταστάσεις του όντος.
Η οριζόντια γραμμή είναι προβολή ολόκληρου του οριζόντιου επιπέδου, που στην τρισδιάστατη μορφή του σταυρού αποτελεί επίπεδο αντανάκλασης.
Στο κέντρο του σταυρού, κέντρο του κοσμικού τροχού, εξαλείφονται όλες οι αντιθέσεις.

Στο τέλος του Κόσμου, τον Σωτήρα θα φρουρούν οι Φύλακες του Σταυρού.
Οι Αρχάγγελοι με τις ρομφαίες θα ξαναγίνουν οι φτερωτές Νίκες των Ελλήνων. Μπροστά στο δένδρο του καλού και του κακού, δίπλα στο δένδρο της γνώσης, ο Μιχαήλ θα επιστρέψει το ανίκητο σπαθί του στον προηγούμενο κάτοχό του, στον Τυρ μονόχειρα θεό του πολέμου.
Ο τερατώδης χειμώνας θα έχει τελειώσει και όλοι θα αναπολούν τον παλιό στίχο των ερωταποκρίσεων... «γιατί ο Μπάλντρ βασανιζόταν από όνειρα δυσοίωνα ».
Στα Τάρταρα, τους Τιτάνες θα φρουρούν ξανά οι Εκατόγχειρες.
Στο νησί της Ελίξοιας, βορειότερα από τα Ριπαία βουνά θα επιστρέφουν οι Υπερβόρεοι. Οι Βορεάδες βασιλιάδες τους, απόγονοι του Βορέα, με συνοδεία κύκνων σε παράταξη μάχης θα ακολουθούν τον σφυροφόρο θεό.
Ο εχθρός του παγκόσμιου ερπετού, ο χαλκωματής, θα σταθεί τότε δίπλα στον μεγάλο αδερφό του, τον ολετήρα του Πύθωνα.

Στο τέλος του Κόσμου ο Ανίκητος Ήλιος θα καρφωθεί γιά πάντα στο μέσον του νοητού Σταυρού, υπέρτατος προστάτης της εκδηλωμένης ιεραρχίας της πολλαπλότητας των όντων.





Ο ζωγράφος: Νικόλαος Γύζης (1842-1901), ο μεγαλύτερος Έλληνας ζωγράφος των νεότερων χρόνων.
Οι πίνακες: Ιδού ο Νυμφίος (1899-1900) και Αρχάγγελοι (από τη Θεμελίωση της Πίστεως, 1894-1895).
Ο Χριστιανισμός: Τα σύμβολα και οι παραστάσεις του έχουν πιά ενσωματωθεί στο συλλογικό Ευρωπαϊκό ασυνείδητο.
Οι Αρχαίοι Θεοί: Ζούν μέσα μας σαν φυλετική κληρονομιά και σαν ανεξάντλητες δυνάμεις κοσμογονίας.
Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Ο Ουράνιος Πατέρας είναι Ένας.

Επειδή ως ορθολογιστής δεν έχω μυητικές αξιώσεις: Καταθέτω το κείμενο μόνον σαν πρόλογο αναζήτησης ιδεολογίας.

14 σχόλια:

John Simon Ritchie είπε...

Στο ίδιο Ηλιακό και Ουράνιο πλέγμα πνεύματος και η αρχαία Ινδουιστική παράδοση, μέσα στην οποία αναφέρεται

"...Αυτή την εποχή (εννοεί τoν καιρό που η εποχή της Kali Yuga θα πλησιάζει προς το τέλος της), η Υπέρτατη Προσωπικότητα Του Θείου θα εμφανιστεί στη γη. Ενεργώντας με τη δύναμη της αγνής πνευματικής αγαθότητος, θα διασώσει την παντοτινή θρησκεία.
Ο Άρχων Βισνού, η Υπέρτατη Προσωπικότητα Του Θείου, ο πνευματικός κύριος όλων των κινούμενων και μη κινούμενων ζωντανών όντων, και η Υπέρτατη Ψυχή όλων, γεννιέται για να προστατέψει τις αρχές της θρησκείας και για να ανακουφίσει τους αφοσιωμένους άγιους Του από τις επιπτώσεις της υλικής εργασίας.
Ο Άρχων Κάλκι θα εμφανιστεί στον οίκο του πιό διαπρεπή βραχμάνου του χωριού Sambhala, η μεγάλη ψυχή Visnuyasa.
Ο 'Αρχων Κάλκι, ο Άρχων του σύμπαντος, θα καβαλήσει το ταχυ Του άλογο Devadatta, και με ξίφος στο χέρι, θα ταξιδέψει ολόγυρα στη γη εκθέτωντας τους οκτώ απόκρυφους θησαυρούς Του και τις οκτώ μοναδικές ιδιότητες του Θείου. Επιδεικνύοντας την απαράμιλη λαμπρότητα Του και εφορμώντας με μεγάλη ταχύτητα, θα σκοτωσει κατά εκατομμύρια αυτούς τους κλέφτες που τόλμησαν να ντυθούν ως βασιλείς.
...Όταν ο Υπέρτατος Άρχων θα έχει εμφανιστεί στη Γη ως Κάλκι, ο προασπιστής της θρησκείας, η Satya Yuga θα ξεκινήσει, και η ανθρώπινη κοινωνία θα φέρει τους απογόνους της στον τρόπο του καλού."

John Simon Ritchie είπε...

Σύμφωνα με την Σκανδιναβική Ηλιακή παράδοση ο Βίνταρ γιός του Όντιν, θα πάρει εκδίκηση για τον θάνατο του πατρός του σκοτώνοντας τον Φενριρ. Mετά το Ragnarok ο κόσμος θα αναγεννηθεί.
Ίσως και να περιαυτολογώ Ιππότη,καθώς μάλλον άλλο ήταν το point σου και όχι απλές κοινές αναφορές Ηλιακών αρχετύπων.
Συμφωνώ με τι απόψεις σου επάνω στο θέμα.

aerostatik είπε...

Επειδή ως ορθολογιστής δεν έχω μυητικές αξιώσεις: Καταθέτω το κείμενο μόνον σαν πρόλογο αναζήτησης ιδεολογίας.

Με την τελευταία σου φράση γκρέμισες όλα τα προηγούμενα...
ευτυχώς !

Ανώνυμος είπε...

ΑΠΟ HAMMERHEART,

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΙΚΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΑΛΛΑ ΛΟΓΟΣ... ΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΒΛΕΠΩ ΠΩΣ ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΣΠΑΘΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ. ΟΜΩΣ...
...ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ?
ΟΣΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΩΝ SWORDS KAI TOY H.M. ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΟΥ -ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ- ΣΤΟΥΣ "ΘΕΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ" ΚΑΙ ΤΗΝ "ΕΓΕΡΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ"!
THE CLASH OF HONOR CALLS...

Λακων είπε...

Ωραία δοσμένη ανάρτηση.
Οι Αρχάγγελοι όμως δεν μπορούν να συνοδεύουν Έλληνες.

καλλίμαχος είπε...

Δεν υπάρχει τέλος του κόσμου στην ελληνική παράδοση. Κόσμος ήν αει και εστίν και έσται πύρ αείζωον.

Ο σταυρός ο εγγεγραμμένος σε κύκλο είναι ηλιακό σύμβολο. Ο σταυρός ο εγγεγραμμένος σε έλλειψη, αποτελεί στήριγμα για τον υιό του γιαχβέ, γιεσουά, όπως αυτός εκθέσει το βασανισμένο του σαρκίο.

Οι παραστάσεις του χριστιανισμού δεν έχουν ενσωματωθεί στο ευρωπαϊκό ασυνείδητο. Οι παραστάσεις της ευρωπαϊκής παράδοσης έχουν υποκατασταθεί στη χριστιανική συνείδηση.

Η μεταμόρφωση του σωτήρος εκφράζεται μέσω ακτίστου φωτός και δεν έχει σχέση με τον ήλιο ή οποιοδήποτε άλλη πηγή φυσικού φωτός.


Σε κάθε περίπτωση, ο συγκριτισμός αποτελεί χαρακτηριστικό κοσμοπολιτισμού και σύμπτωμα παρακμής. Ο συγκριτισμός είναι εχθρός της πολλαπλότητας.

Νεράιδα της βροχής είπε...

όλα τέλος και αρχή είναι...

ιππότες θα υπάρχουν ακόμη;

φιλιά βρόχινα...

SUN W KNIGHT είπε...

John Simon Ritchie: Το κείμενο όντως δεν είναι απλή αναφορά ηλιακών αρχετύπων. Νομίζω πως κατανοείς τις προθέσεις μου...

Αερόστατε: Διασκεδάζω πάντα με το θράσος σου να σχολιάζεις θέματα, που ούτε γνωρίζεις, ούτε και σε αφορούν...

Hammerheart: Το επικό Heavy Metal βρίσκεται στα θεμέλια της εφηβείας μας...

Λάκωνα: Ο ανθρωπομορφισμός είναι χαρακτηριστικό των Ελλήνων. Η απεικόνιση των Αρχαγγέλων βασίζεται στην προσωποποίηση της Νίκης των Αρχαίων...

Καλλίμαχε: Η Ελληνική Παράδοση δεν έχει δόγματα γιατί είναι συνεχής διάλογος αντίθετων απόψεων. Αναφέρομαι στο τέλος Αυτού του Κόσμου σύμφωνα με την κυκλική αντίληψη της ιστορίας.
Ο Χριστιανισμός διαφέρει σημαντικά από τις άλλες μονοθεϊστικές θρησκείες γιατί παρά τα αρνητικά και ξένα στοιχεία, στηρίζεται επίσης σε βασικά αρχέτυπα του Αρχαίου Κόσμου. Αναφέρομαι βέβαια στον Ευρωπαϊκό Χριστιανισμό, από τότε που έγινε επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και συγχώνευσε θέματα του Μιθραϊσμού. Στο δικό μου κείμενο η μεταμόρφωση δεν αναφέρεται στον Ήλιο. Ο Δίας είναι κριτής, σωτήρας και κύριος των μεταμορφώσεων.
Οι Βόρειοι είναι αδερφοί μας και είναι άστοχο να αναφέρεσαι σε κοσμοπολιτισμό και συγκριτισμό όταν δηλώνω ξεκάθαρα τη θέση της Φρουράς γιά τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό...

Νεράιδα της βροχής: Οι ιππότες θα επιστρέψουν μόνον στο Βασίλειο του Καλοκαιριού...

aerostatik είπε...

δεν σχολιάζω τα θέματα σου, αλλά την προσωπική σου ασυνέπεια σ΄αυτά...

καλλίμαχος είπε...

Η ελληνική παράδοση έχει συγκεκριμένη άποψη και διάλογος μεταξύ αυτής και κάποιας άλλης απόψεως γίνεται πάντοτε με τους όρους της ελληνικής παραδόσεως. Ο σαούλ/παύλος στο πέρασμά του από το φιλοσοφικό κέντρο της ελλάδος χαρακτηρίστηκε σπερμολόγος και πιθανότατα αγνοήθηκε.

Το οτι ποτέ δεν υπήρξε τέλος του κόσμου ως εξεφρασμένη αντίθετη άποψη δεν αποτελεί δόγμα, αλλά χαρακτηριστικό της ελληνικής παραδόσεως.

Η συσχέτιση χαρακτηριστικά εβραιοχριστιανικών όρων όπως 'δευτέρα παρουσία', 'μεταμόρφωση του σωτήρος', 'αρχάγγελοι με ρομφαίες', 'μιχαήλ', με έννοιες όπως 'ράγκναροκ', 'ζεύς', 'φτερωτές νίκες', 'τυρ', είναι συγκριτισμός.

Ο γύζης αποδίδει τους αγγέλους του με κανόνες συμβολισμού παρά με τον ανθρωπομορφισμό της κλασσικής ζωγραφικής. Όσο κι αν η διαμόρφωση τέτοιων προσωπικοτήτων προϋποθέτει ενός είδους γεφύρωση δύο αντίθετων κόσμων, η προσωποποιημένη Νίκη δεν παύει να ρίχνει στους απρόσωπους υπαρχηγούς του γιαχβέ, ούτε ένα άπιαστο βλέμμα...

SUN W KNIGHT είπε...

Αερόστατε:
Γειά σου φίλε μου, τιμητή και παντογνώστη...
Ο συνδυασμός Ορθολογισμoύ, Μυθολογίας και Ιδεολογίας δεν μπερδεύει μόνον εσένα αλλά και πολλούς άλλους. Γράφε εσύ με συνέπεια γιά την επανάσταση της πλάκας και «συγχώρεσε» την ασυνέπεια σε όσα δεν καταλαβαίνεις...

Καλλίμαχε:
Οι πολιτισμικοί κύκλοι έχουν πάντα τέλος και αρχή. Τα πέντε γένη του Ησιόδου, οι τρεις μεγάλοι κατακλυσμοί που αφάνισαν το ανθρώπινο γένος (του Ώγυγου, του Δευκαλίωνα, του Δάρδανου), αναφέρονται βέβαια στο τέλος των προηγούμενων κόσμων.
Όσο κι αν δεν μας αρέσει, ο Ευρωπαϊκός Χριστιανισμός είναι η συνέχεια της Αρχαίας Θρησκείας. Επιβλήθηκε βίαια αρχικά αλλά στη συνέχεια ενσωματώθηκε μέσα από την Ελληνική γλώσσα, την φιλοσοφία και την επανάληψη θεμάτων της παλαιότερης θρησκείας.
Χάσμα χωρίζει τον δικό μας θεανθρωπικό Χριστιανισμό από τις Σημιτικές θεοκρατίες.
Όπως μας λέει ο Ησίοδος, οι τελευταίοι εκπρόσωποι του Χρυσού Αιώνα αφού τους σκέπασε η γή έγιναν Φύλακες των ζωντανών. Και σε αυτούς – ανάμεσα σε άλλους – μπορείς να αναζητήσεις τα πρότυπα των αγγέλων.
Δεν θα επέλεγα βέβαια κανέναν υπαρχηγό του Γιαχβέ γιά την Σημαία της Φρουράς...

καλλίμαχος είπε...

Η χρησιμοποίηση χριστιανικών όρων για περιγραφή του προχριστιανικού ευρωπαϊκού πολιτισμού θα πρέπει να αποφεύγεται, διότι συνιστά αναχρονισμό (εκτός των άλλων).

Οι κατακλυσμοί της ελληνικής μυθολογίας ουδεμία σχέση έχουν με την χριστιανική δευτέρα παρουσία του εβραιογενούς μεσσία και το τέλος του κόσμου. Ο κόσμος είναι ένας και δεν υπάρχει προηγούμενος και επόμενος, παρά μόνο προηγούμενοι και επόμενοι άνθρωποι (ή όπως είπες, πολιτισμικοί κύκλοι).

Όσο κι αν δεν μας αρέσει, θα πρέπει να διαχωρίσουμε τον χριστιανισμό από την ευρωπαϊκή παράδοση. Δεν υπάρχει καμμία χριστιανική συνέχεια καμμίας αρχαίας θρησκείας πανευρωπαϊκά, παρά μόνο ανασκευή παραδόσεων και εθίμων, μετατροπή ηρώων σε αγίους και επιλεκτική αντιγραφή φιλοσόφων, σε κάθε περίπτωση όταν δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Ο χριστιανισμός ήταν και παραμένει βίαιος εισβολέας και ξένο στοιχείο στην ευρώπη. Κάθε αναφορά σε, ή προσπάθεια αναβίωσης κάθε μίας εκ των ευρωπαϊκών παραδόσεων, οφείλει να επισημαίνει αυτό το γεγονός.

Δεν υπάρχει "δικός μας, θεανθρωπικός χριστιανισμός". Ο θεαθρωπικός χριστιανισμός είναι και αυτός σημιτικής προέλευσης, καθώς ο εμπνευστής του ήταν εβραίος και συγκεκριμένα φαρισαίος.

καλλίμαχος είπε...

"Παν.Κ. Χρήστου, "Οι περιπέτειες των εθνικών ονομάτων των Ελλήνων",
Κυρομάνος, 1993 (α' έκδ. 1960):
Αφού συμπληρώθηκε ο εκχριστιανισμός, σ' ένα σημείο της κυρίως Ελλάδος μάλιστα με μεγάλη καθυστέρηση, το όνομα Έλληνες έμεινε μόνο για την ιστορία. Τότε οι απλοϊκοί απόγονοί τους τούς απέδωσαν υπεράνθρωπες ιδιότητες· σωματικές διαστάσεις απίθανες, δύναμι ακατάβλητη, επιτηδειότητα ανυπέρβλητη. Προφανώς στη διαμόρφωσι της εννοίας αυτής συνετέλεσαν η θέα των μνημείων με τους ογκολίθους και οι μυθικές περί των κατορθωμάτων των ηρώων διηγήσεις, τις οποίες ανεγίνωσκαν στα παλαιά βιβλία οι μορφωμένοι και μετεβίβαζαν στους απαιδεύτους. Πλήθος παραδόσεων φανερώνει ότι κατά την λαϊκή αντίληψι οι Έλληνες ανήκαν σε άλλο είδος όντων, ήσαν ήρωες, υπεράνθρωποι, ημίθεοι· ήσαν θεόρατοι, διασκέλιζαν ποταμούς και παρέμειναν αθάνατοι στη φαντασία του λαού.
(Έλληνες, Έλληνοι, Ελληνάδες, Ελλένηδες. Βλ. Ν. Πολίτη, "Μελέται περί του βίου και της γλώσσης του ελληνικού λαού", "Παραδόσεις" Α', Αθήναι 1904, σσ. 52-58. 729 εε.)"

Οι 'ελλένηδες' θα μπορούσαν να ομοιάζουν με την Ησιόδεια καταγραφή της ανάμνησης των γενών, ωστόσο εδώ ο 'κατακλυσμός' είναι ανθρώπινο τέχνασμα και δεν βυθίζει γαίες, αλλά πολιτισμό.

SUN W KNIGHT είπε...

Καλλίμαχε: Σε πολλά διαφωνούμε, σε ακόμη περισσότερα συμφωνούμε...