31/12/07

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Δεν είναι καν δωμάτιο. Μοιάζει περισσότερο με μεγάλη ντουλάπα. Άδυτο, απαραβίαστο και φυλασσόμενο. Ακριβώς απ’ έξω, δίπλα στην είσοδο, φρουρούν τρείς Αρχάγγελοι και μαζί τους, τέταρτος, ο Μέγας Αποστάτης με τις μαύρες φτερούγες. Ο ιεροφάντης το επισκέπτεται όταν υπάρχει ανάγκη. Ανεβαίνει τρία σκαλιά, λέει το σύνθημα στους αρχαγγέλους, ξεκλειδώνει την πόρτα πίσω από τις σιδερένιες σπείρες και βρίσκεται εκεί... μόνος στο προσωπικό του άβατο.


Στο εσωτερικό του δωματίου, περιμετρικά κι από το πάτωμα έως την οροφή, είναι εντοιχισμένη μιά ξύλινη βιβλιοθήκη. Ένα μικρό παράθυρο από υαλότουβλα διυλίζει το φως πριν αυτό φωτίσει τα εκθέματα. Όλα τα ράφια είναι γεμάτα. Τα εκθέματα είναι ψηφίδες από κάποιο χαμένο μωσαϊκό, που σιγά-σιγά, ψηφίδα δίπλα σε ψηφίδα, αποκαλύπτεται. Γεμάτα τα ράφια κι όμως αυτός πάντα βρίσκει χώρο για να τοποθετήσει νέα εκθέματα.

Εκεί, απομονωμένος ο μύστης, καθώς τακτοποιεί τελετουργικά τις ψηφίδες, κάποιον επικαλείται και συναντά. Ο αποδέκτης της επίκλησης δεν είναι άγνωστος θεός, δεν είναι καν γνωστός δαίμονας. Είναι μόνον ένα θλιμένο, μικρό αγόρι, που τον επισκέπτεται από το παρελθόν. Ένα μικρό αγόρι που κάποτε ξέφευγε από το χέρι των γονιών του γιά να καθίσει καταγής, στο πεζοδρόμιο, μπροστά στις βιτρίνες των παιχνιδιών. Που ζήλευε την «μεγάλη παιχνιδομπουλντόζα», δώρο στον μικρό του αδελφό όταν αυτός κάποτε είχε αρρωστήσει. Που ζούσε φανταστικές μάχες με τα πολύτιμα στρατιωτάκια του ανάμεσα στα μικροαστικά έπιπλα. Που λυπόταν όταν τέλειωναν τα Χριστούγεννα, γιατί του έπαιρναν τα καλά του παιχνίδια και τα έκρυβαν μέχρι την επόμενη χρονιά - να μην του αποσπούν την προσοχή από τα μαθήματα.

Ο μύστης στο δωματιάκι, ανακαλεί και προστατεύει ότι πολυτιμότερο έχει: την παιδική ψυχή του.

Τα ράφια είναι γεμάτα παιχνίδια. Τσίγκινα, ξύλινα, πλαστικά, χάρτινα, υφασμάτινα, πορσελάνινα, κουρδιστά, μηχανικά, ηλεκτρικά, συνηθισμένα, σπάνια, περίεργα, ακατάλληλα, απρόβλεπτα, σύνθετα, απλά, εύθραυστα, φθηνά, ακριβά, πανάκριβα, παλαιά, καινούργια. Δεν έχει σημασία το είδος, το υλικό, η τιμή. Μόνον να είναι όμορφα και καλοφτιαγμένα και να αντιστοιχούν σε κομμάτια της προσωπικής του μυθολογίας. Ψυχανάλυση και Ιστορία της Τέχνης, Μεταφυσική και Πόλεμος. Τα παιχνίδια του λένε πολλά για εκείνον. Τα επιλέγει με προσοχή και τα εντάσσει σε μαγικές συνθέσεις. Πρόσφατα, βρήκε - με μεγάλη χαρά - σε ξεχασμένα κιβώτια, ακόμη και κάποια από εκείνα που του έκρυβαν παλιά.

Αργά ή γρήγορα, η εικόνα θα συμπληρωθεί. Ένα μονάχα για πάντα θα του λείπει. Το αγαπημένο του υποβρύχιο, εκείνο που βυθιζόταν κάτω από την επιφάνεια του νερού, που το έχασε παίζοντας στη θάλασσα... πάνε 35 χρόνια τώρα...




Η εικόνα: Ο πρώτος φρουρός. Αρχάγγελος Μιχαήλ, του Christopher Moeller.
Το χαμένο υποβρύχιο: Γιαπωνέζικο, μεταλλικό παιχνίδι με μπαταρίες, δώρο αγαπημένου θείου, καπετάνιου.
Η ηθική των παιχνιδιών: Σύμφωνα με το κείμενο του Baudelaire.

Το μυστικό: Mη έχοντας μαζί του την ψυχή του, ο ιππότης είναι απρόσβλητος και ανάλγητος. Δεν γνωρίζει φόβο ούτε έλεος...

11 σχόλια:

skouliki είπε...

καλη χρονιααααααααααα οεο

aerostatik είπε...

'Οταν παίζεις δεν πολεμάς, κι όταν πολεμάς παίζουν άλλοι ...

ΣΦΥΡΟΚΑΡΔΟΣ είπε...

ΕΠΙΚΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΙΠΠΟΤΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΧΑΡΟΠΟΙΕΙΣ ΜΕ ΝΕΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ! TO KEIMENO ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΑΠ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΓΡΑΨΕΙ. ΠΑΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ BUTTERFLY BALL ΑΠΟ ROGER GLOVER! HAIL!
FATHER SUN(!!!) HEAR THE WORDS WE PRAY...
DELIVER US FROM EVIL THIS DAY...

crom είπε...

Δεν υπάρχει και δεύτερο μυστικό δωμάτιο όπου ο Κόναν με το ανελέητο τσεκούρι του στέκει βλοσυρός φύλακας δίσκων και cd;

Pegasus είπε...

Επειδή με συγκίνησες του χρόνου τα Χριστούγεννα θα στη δώσω αυτή την παλιομπουλντόζα....

Ο μικρός σου αδερφός.

GRIMKRIEG είπε...

"ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΕΙ ΠΑΙΔΕΣ" ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ.

Ανώνυμος είπε...

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ.ΜΑΛΛΟΝ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΣΤΕΓΑΣΕΙΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΜΑΤΙΟ.

BaronRojo είπε...

έλα μ* στον τόπο σου!! καλά αυτό δεν περίμενα να το δω εν έτει 2008!!! χαχαχαχα πόσα χρόνια έχουν περάσει από το war flag of the sun και το πλαστικό σφυρί.... κάτσε να το πω και στους άλλους, θα αποκτήσεις μπόλικους θαμώνες!! χαχαχα ΈΠΟΣ! μπράβο φιλαράκι, συνέχισε έτσι.

BaronRojo είπε...

χαχαχα σήμερα αντί να δουλέψω διαβάζω war flag!! Θα με απολύσουν αλλά χαλάλι!!

ΓΑΪΔΑΡΑ είπε...

Το αγόρι κατάφερε το ακατόρθωτο... να προστατέψει την παιδική ψυχή του απ' τα μιάσματα της εποχής... με μια προσεκτική ματιά βλέπει κανείς στα ράφια τόσο διαφορετικές ψηφίδες-παιχνίδια... από στρατιώτες και τέρατα μέχρι την χιονάτη και τον πινόκιο... αν μπορώ να καταλάβω κάτι για έναν άγνωστο όπως εσύ sun w knight είναι ότι είσαι ένας σύνθετος και ενδιαφέρων αλλά δύσκολος χαρακτήρας... ρομαντικός κι όμως δυναμικός, ευαίσθητος κι όμως σκληρός... μοναχικός κι όμως συντροφικός...

...το υποβρύχιο βρίσκεται ίσως εκεί που πρέπει... στον βυθό μακρυά απ' όλους μας...

...κρίμα... εγώ δεν τα κράτησα... είμαι μάλλον πολύ αδύναμη για κάτι τέτοιο... να βλέπω το παρελθόν κάθε μέρα... και να νιώθω τον χρόνο να κυλά όσο πιο πρόδηλη θα γινόταν η φθορά τους... δεν θα το άντεχα...

LEON ST είπε...

Ξαναβρεθήκαμε λοιπόν...
Πάνε πόσα χρόνια; 20; 25;
Αναρωτιέμαι αν εκείνες οι λερωμένες, λασπομένες σημαίες από το Donington του (πότε;) 1984; σηκώθηκαν από τα χόρτα. Αν οι παλιοί λογαριασμοί με τους παλιούς Λάκηδες (της πλατείας) ξεπληρώθηκαν...(ΧΑΧΑΧΑΧΑ)
Αν η λαβή με το διαμάντι ή μήπως ρουμπίνι στο σπαθί του De Feis λάμπει ακόμα...
Αν οι MANOLORD και οι BLACK PURPLE δονούν τα σπίτια μας... (τι θυμάμαι ε;)