«Η καθαρότητα της μορφής, ο σκληρός πυρήνας και το υπόβαθρο της πρωταρχικής απλής ιδέας είναι η δύναμη του Heavy Metal. Είναι τα στοιχεία που πρέπει να μείνουν αναλλοίωτα γιατί είναι αυτά που διατηρούν τις αποστάσεις από τον έξω κόσμο και θέτουν τα όρια.»
Με αυτή τη δογματική παραδοχή, ο νεαρός Πολέμαρχος προλόγιζε το τελευταίο του «Γράμμα του Αρχισυντάκτη» εκείνον τον μακρινό Σεπτέμβριο του 1987. Το αποχαιρετιστήριο κάλεσμα προς τους από τον ίδιο αποκαλούμενους «Metal Warriors» ήταν με κεφαλαία γράμματα σκληροπυρηνικό: ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ METAL ΚΛΕΙΣΤΟ. Σε έναν νεοαναδυόμενο κόσμο συμπερίληψης, ομοιομορφίας και κοινής αποδοχής, ο αντιδραστικός Warlord αντιπρότεινε στεγανά όρια, ρητές διακρίσεις και αυστηρό αποκλεισμό.
Λίγους μήνες πριν, οι ιδιοκτήτες του περιοδικού HEAVY METAL μου είχαν εμπιστευτεί την Διεύθυνση σύνταξης του εντύπου προσβλέποντας σε μια μόνιμη και καλή συνεργασία. Όμως εγώ δεν είχα καμία πρόθεση να κάνω καριέρα στη μουσική βιομηχανία και στα σχετικά μέσα ενημέρωσης. Δεν ήμουν συγκαταβατικός στις παρεμβάσεις των δισκογραφικών εταιρειών. Δεν με επηρέαζαν οι υποδείξεις και απεχθανόμουν την εμπορευματοποίηση της μουσικής. Άλλωστε σπούδαζα ήδη στο Πολυτεχνείο. Και ζούσα σε ένα παράλληλο σύμπαν.
Βέβαια, κατανοούσα πως οι συμπαθείς εκδότες ήταν τυπικοί επιχειρηματίες. Οι ίδιοι μου είχαν ξεκαθαρίσει από την αρχή πως στόχος τους ήταν να αυξήσουν τις πωλήσεις του περιοδικού και στη συνέχεια τις εταιρικές διαφημίσεις, προσελκύοντας όλο και περισσότερους αναγνώστες.
Αντιθέτως, σύντομα έγινε φανερό πως οι δικές μου «αμφιλεγόμενες» απόψεις αποξένωναν το ευρύ κοινό. Όχι γυναίκες, όχι Thrashers, όχι Posers, όχι διαφορετικοί, όχι άσχετοι στη μουσική μας. Οι ελιτίστικες αντιλήψεις μου πρόκριναν ένα ιδιαίτερο είδος Χεβιμεταλά, σημαιοφόρου μιας καθαρόαιμης λευκής και αρρενωπής νεολαίας: ένα ιδεατό φυλετικό υβρίδιο αρχαίων Σπαρτιατών και Βίκινγκς, που στη φαντασία μου ενσάρκωνε την αληθινή κληρονομιά του Δυτικού Πολιτισμού ενάντια στην παρακμή του σύγχρονου κόσμου.
Έπειτα από επτά τεύχη και βιώνοντας το αναπόφευκτο αδιέξοδο, παραιτήθηκα από την αρχισυνταξία, ενώ οι εκδότες - προς τιμήν τους - συμφώνησαν να συνεχιστεί η δημοσίευση μεμονωμένων άρθρων μου, κι ακόμη να διατηρήσω μελλοντικά μια δική μου προσωπική στήλη με απόλυτη ελευθερία στη διαχείριση των κειμένων.
Η επιρροή μου στους κύκλους της νεανικής αντικουλτούρας θα συνεχιζόταν για αρκετά ακόμη χρόνια, με απρόβλεπτες μακροπρόθεσμες συνέπειες που παραμένουν εμφανείς ακόμη και σήμερα.
ΧWΠ
Η εικόνα: Το σκίτσο του Conan που συνόδευε το Κάλεσμα του Αρχισυντάκτη τον Σεπτέμβριο του 1987 (ασπρόμαυρο pin-up του Gary Kwapisz από το The Savage Sword of Conan).
Τα 7 τεύχη του HEAVY METAL υπό την καθοδήγηση του ΧWΠ: Νο 27 (εξώφυλλο Ritchie Blackmore), No 28 (εξώφυλλο Manowar), No 29 (εξώφυλλο David Coverdale), No 30 (εξώφυλλο Ozzy Osbourne - Randy Rhoads), No 31 (εξώφυλλο Judas Priest), No 32 (εξώφυλλο Tony Iommi), No 33 (εξώφυλλο Ronnie James Dio).
Τα αρχεία:
- Το τελευταίο Κάλεσμα - Farewell (HEAVY METAL Νο 33, Σεπτέμβριος 1987).
- Ο πρώτος Χαιρετισμός προς τους αναγνώστες του περιοδικού ως νέος αρχισυντάκτης (HEAVY METAL Νο 28, Απρίλιος 1987).
- Η ενημέρωση του επόμενου υπεύθυνου σύνταξης για την αποχώρηση του ΧWΠ (HEAVY METAL Νο 34, Οκτώβριος 1987).
- Το μονοσέλιδο άρθρο για το Thrash που δίχασε τους Μεταλλάδες στην Ελλάδα (HEAVY METAL Νο 27, Μάρτιος 1987, πρώτο τεύχος με επίβλεψη του ΧWΠ).
- Συνέντευξη του ΧWΠ στο METAL HAMMER & HEAVY METAL No 180 (Αφιέρωμα 15 χρόνια, Δεκέμβριος 1999). Ιστορική καταγραφή.
- Παρουσίαση αποσπασμάτων από διάφορα κείμενα του ΧWΠ (Εορταστικό τεύχος:100 τεύχη HEAVY METAL!)








Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου