SUBJECT: KINGDOM OF THE SUN

Τι είδους σχέση συνδέει το Βασίλειο του Καλοκαιριού με την μουσική των Warlord ;

Γιατί όποιος δεν έχει επισκεφθεί τις χώρες των μύθων δεν μπορεί να αντιληφθεί την μυητική δύναμη του αληθινού Heavy Metal ;
Ποιά θεμέλια υπερασπιζόμαστε και ποιό είναι το Βασίλειο που αναμένουμε ;

The foundation will be built
For a kingdom that will come

Εκείνη την περίοδο ο αδελφός μου αλληλογραφούσε συχνά με τον αρχηγό των Warlord. Σε ανύποπτο χρόνο με κάλεσε να ακούσουμε μαζί την τότε πρόσφατη ηχογράφησή τους, που ακόμη δεν είχε  επίσημα κυκλοφορήσει στο ευρύ κοινό.
Παρά τον θαυμασμό μου και τις διθυραμβικές αναφορές μου για την μουσική του, δεν είχα ποτέ επικοινωνήσει έως τότε με τον Destroyer. Επηρεασμένος από την συζήτηση με τον αδελφό μου και με την ευκαιρία της ανασύστασης της μπάντας, αποφάσισα να του στείλω μια εγκάρδια επιστολή υποδοχής.
Βασίλειο του Ήλιου, θρησκευτική ποίηση και υψηλό Heavy Metal. Δεν απέφυγα μια απαραίτητη δόση θεατρικότητας κι άλλη μία προπαγάνδας, παρόλο που υπέγραψα την επιστολή με το καθημερινό μου όνομα.

 

From: (Sun Knight)
To: (Lordian Guard)
Sent: Friday, December 07, 2001
Subject: Kingdom of the Sun

Dear William,

I recently heard the 3 new recorded songs from my brother ( ... ) and decided to write to you after 17 years that I 'm listening to your music.

I consider your musical compositions as a serious part of my personal quest for the holy Grail and among these very few pieces of art and creation that are True and High and Beautiful.
In fact, I think that Warlord is the best epic-lyric band of all metal age and, believe me, I`m an expert in Heavy Metal music.
Furthermore, Lordian Guard held the legacy and also changed my negative opinion about metal with female vocals, mainly because of your unique way to compose and use the voice as an instrument.

Turning and turning in the widening gyre
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart; the center cannot hold;

W.B.Yeats foresees the Second Coming.
Back in 1984 I can hear Warlord narration against annihilation:

The foundation will be built
For a kingdom that will come

I hope that this time the whole audience will appreciate the excellence of your work and Warlord will take the world by storm. Anyway if this does not happen, don`t stop composing and playing the guitar.
We all know that finally, Pendragon will rise again. Your music keeps the flame burning away until Arthur returns to found again the Kingdom of Summer...

I will close my letter with a few well-suited verses, a precept to remain unchanged.
Though I consider myself a knight in the army of the Sun against Chaos and Entropy, I also admire John Milton`s Lost Archangel:

Receive thy new possessor - one who brings
A mind not to be changed by place or time.
The mind is its own place, and in itself
Can make a Heaven of Hell, a Hell of Heaven.
What matter where, if I be still the same

Welcome back William and beyond Christianity don`t forget Apollo and the heroes of our ancient fatherland.

True Art goes beyond religion.

Τέχνη πέρα από τη θρησκεία.

Σαν φιλότεχνος προσλαμβάνω τα έργα τέχνης που με αφορούν ως αποκαλύψεις της δικής μου προσωπικότητας. Δεν αδιαφορώ γιά τις προθέσεις του καλλιτέχνη, αλλά επικεντρώνομαι στις δικές μου προσδοκίες.

Γνώριζα πως ο Destroyer ήταν ενεργός χριστιανός και θεολόγος. Κι έτσι εγώ του έγραψα από το μελλοντικό Βασίλειο του Αρθούρου (Kingdom of the Sun) κι εκείνος μου απάντησε από το επίσης μελλοντικό Βασίλειο του Χριστού (Kingdom of the Son).

Το μέλλον βέβαια παραμένει άγραφο και σκοτεινό για όλους ...

 

Warlord: Το απόλυτο Heavy Metal.
Η απάντηση: Δεν μπορώ να την δημοσιεύσω χωρίς την άδεια του συγγραφέα.
Το τελευταίο LP των Warlord: Rising Οut of the Ashes (2002). Ο δημιουργός δεν ξέχασε τους ήρωες της αρχαίας μας πατρίδας.
Ο αδελφός μου: Φίλος και ομοϊδεάτης. Το όνομά του έχει μιά ξεχωριστή θέση στην λίστα ευχαριστιών του LP.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ BERSERKER

Εκείνη τη χρονιά ήμουν αιχμάλωτος στο ακαθόριστο μεσοδιάστημα, που χρονικά προηγείται πάντα μιάς περιόδου σημαντικών επιλογών.
Ανήσυχος, παρατηρούσα τα σημάδια προσπαθώντας να διακρίνω τα δικά μου σύμβολα μέσα στο χάος των εικόνων της εποχής.

Το εξώφυλλο του άλμπουμ τράβηξε άμεσα την προσοχή μου κι έβαλε σε κίνηση μία αλληλουχία γεγονότων, που θα διαμόρφωναν την εφηβεία μου και θα έδιναν νόημα στην αναζήτηση γιά τη σημασία των πραγμάτων.

Ένας μακρυμάλλης βάρβαρος κραύγαζε με παράφορη ένταση, εξαπολύοντας λευκές αστραπές με την ηλεκτρική του κιθάρα. Η άηχη κραυγή του ήταν επίκληση μάχης και οι αστραπές ξεκάθαρη επίδειξη ισχύος.
Στη φαντασία μου, ο ξανθός κιθαριστής έμοιαζε απόγονος των θρυλικών Berserkers του Βορρά και κράδαινε πολεμικό τσεκούρι.
Τα σημάδια ήταν ολοφάνερα.

Όσο παρατηρούσα το εξώφυλλο τόσο βεβαιωνόμουν πως ο ηλεκτρικός τροβαδούρος με προσκαλούσε σε μιά άλλη, αυθεντικότερη διάσταση. Δεν χρειάστηκε καν να ακούσω τη μουσική. Μέσα στην ασάφεια των νεανικών μου αποριών βρήκα την απάντηση που έψαχνα και ξαφνικά ανακάλυψα το πρώτο κομμάτι του εαυτού μου.
Μπήκα στον αρχέγονο κόσμο του με άγρια χαρά και με μεγάλες προσδοκίες.

Κι έτσι ξεκίνησε η πρώτη εποχή του Heavy Metal.

Το πρώτο μου LP: Ted Nugent - State of Shock (1979).
Χρονολογία μετάβασης: 1979 - 1980.
Η μουσική: Κλασικό, αμερικανικό Hard Rock. Έχει κυρίως συναισθηματική αξία γιά μένα και δεν συγκρίνεται με τα άλλα μνημειώδη άλμπουμς, που επίσης άκουσα την ίδια περίοδο - Made in Europe και Machine Head των Deep Purple και Led Zeppelin II των Led Zeppelin.
Berserker: Ήμουν ήδη εξοικειωμένος με τη Βόρεια Μυθολογία.

TABLE SOCCER

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός.
Γιατί το Subbuteo δεν ήταν ένα απλό επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι ... ήταν ψυχαγωγία, ήταν ιδέα, ήταν το πνεύμα της εποχής.

Κι εγώ ήμουν παιδί της πόλης, που δυσανασχετούσε γιά τις κοπιαστικές υποχρεώσεις του σχολείου. Έγραφα καθώς έπρεπε τις εργασίες της επόμενης ημέρας και κρυφά ανυπομονούσα να ξεδιπλώσω το γήπεδο πάνω στο τραπέζι. Και τότε, ο φυσικός κόσμος αυτόματα μεταμορφωνόταν και πέρναγα από τη σφαίρα των μαθητικών καθηκόντων στο βασίλειο της προσωπικής ευχαρίστησης. Έπαιζα με χαρά δίχως επίγνωση των περιορισμένων επιλογών της ηλικίας και των περιστάσεων.
Στεγανά κλεισμένος στον παιδικό μου κόσμο των γραμμάτων και των παιχνιδιών απολάμβανα με θράσος την πρωτόγονη ελευθερία της αθωότητας.

«Ξεδιπλώστε το γήπεδο και βάλτε το σε μιά επίπεδη επιφάνεια. »
Έτσι άρχιζε η κυριακάτικη ιεροτελεστία του επιτραπέζιου ποδοσφαίρου...σε μιά επίπεδη επιφάνεια. Καταλάμβανα το χώρο του γηπέδου με την τριπλή μου ιδιότητα, ταυτόχρονα προπονητής, παίκτης κι οπαδός. Μπορεί να απέφευγα τη μπάλα στα πραγματικά γήπεδα, όμως ήμουν ανίκητος πάνω στην τραπεζαρία.
«Το παιχνίδι συνήθως αποτελείται από δύο δεκάλεπτα ημίχρονα με ένα δίλεπτο διάλειμμα μετά το πρώτο ημίχρονο. »
Ατέλειωτο παιχνίδι, μακρόσυρτα δεκάλεπτα. Άλλαζα την διάρκεια των ημιχρόνων και τροποποιούσα τους κανονισμούς. Ο χρόνος σταματούσε καθώς σημάδευα το σωστό σημείο.

Χτυπούσα με την απαιτούμενη δύναμη και προσέφερα στον μικρό παίκτη μαγική ελευθερία γιά να τριπλάρει και να πασάρει, να πάρει τη σωστή θέση και να σκοράρει. Η κατοχή της μπάλας έκρινε το νικητή.
«Γιά να χτυπήσετε ένα παίκτη, χρησιμοποιήστε το νύχι του δείκτη σας ή του μέσου δακτύλου σας γιά να χτυπήσετε τη βάση του έτσι ώστε ο παίκτης σας να κινηθεί προς τα εμπρός και να ‘κλωτσήσει’ τη μπάλα. »
Ζούσα γιά το παιχνίδι.
Τακτοποιούσα τη συλλογή μου, έστηνα τους προβολείς, έφτιαχνα το φράχτη, θαύμαζα το κύπελο, τοποθετούσα μικροσκοπικά νούμερα στις πλάτες των παικτών. Έδινα όλο το χαρτζιλίκι μου γιά εξαρτήματα και εξοπλισμό: πίνακας γιά το σκορ, διαιτητές, θεατές, ειδικοί παίκτες γιά κόρνερ και αράουτ, τηλεοπτικό συνεργείο και έφιπποι αστυνομικοί.
«Μετά το πρώτο χτύπημα, η επιτιθέμενη ομάδα επιτρέπεται να κλωτσήσει μέχρι τρεις φορές τη μπάλα με κάθε παίκτη της. »
Μέσα στον αγωνιστικό χώρο παρατάσσονταν οι εθνικές ομάδες που προτιμούσα: Περού, Αργεντινή, Αγγλία, Δυτική Γερμανία, Ολλανδία και Βραζιλία.
Παίζαμε με ή χωρίς διαιτητή, πάντα με ανυπόκριτη σοβαρότητα.

Είχαμε αναπτύξει τέτοιο βαθμό ικανότητας, που τα παιχνίδια προσέφεραν πραγματική απόλαυση σε παίκτες και θεατές.

Χτυπήματα ακριβείας, τέλεια ημικύκλια, γρήγοροι συνδυασμοί και γκολ απαράμιλλης δεξιοτεχνίας.
«Η ομάδα διατηρεί την κατοχή της μπάλας μέχρι:
ένας επιτιθέμενος ποδοσφαιριστής να χάσει τη μπάλα όταν πάει να κλωτσήσει,
η μπάλα να αγγίξει έναν αμυνόμενο ποδοσφαιριστή,
να σημειωθεί φάουλ,
να μπεί γκολ,
η μπάλα να βγεί εκτός γηπέδου οπότε γίνεται πλάγια βολή ή ελεύθερο χτύπημα. »
Η αδελφότητα του υφασμάτινου γηπέδου όριζε τακτικές συναντήσεις επίσημων αγώνων. Αγώνες κυπέλου στις γειτονιές της επαρχιακής πόλης που μεγάλωσα αλλά και πανελλήνιο πρωτάθλημα σε κεντρικό ξενοδοχείο της πρωτεύουσας - το τελευταίο με την απαραίτητη συνοδεία του επόπτη παππού.
«Μετά από κάθε χτύπημα από την πλευρά της επιτιθέμενης ομάδας, εσείς (ως η αμυνόμενη ομάδα) μπορείτε να κάνετε αμέσως ένα ‘μπλοκάρισμα’ μετακινώντας έναν ποδοσφαιριστή σας στην προσπάθειά σας να εμποδίσετε την επόμενη κίνηση της αντίπαλης ομάδας. »
Επίθεση και άμυνα, νίκες και ήττες, εντός κι εκτός έδρας. Kαλή παρέα με ικανούς συμπαίκτες γύρω από το τραπέζι. Οι συμμαθητές άλλαζαν τάξεις, οι βασικές ομάδες όμως διατηρούσαν τις συνθέσεις τους.

Τα παιχνίδια ακολουθούσαν το ένα το άλλο και μαζί τους περνούσαν τα πρώιμα χρόνια.
«Γκολ υπάρχει μόνο αν ο επιτιθέμενος ποδοσφαιριστής που κλωτσάει τη μπάλα βρίσκεται στο μισό γήπεδο της αμυνόμενης ομάδας και η μπάλα βρίσκεται τελείως μέσα στο χώρο όπου επιτρέπεται το σουτ. »

Η εποχή των τερμάτων πάνω στο τραπέζι έχει πιά τελειώσει. Σήμερα το Subbuteo έχει το δικό του ξεχωριστό ράφι στο Μυστικό μου Δωμάτιο, που σφραγίζει τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης εποχής.
Το γήπεδο παραμένει διπλωμένο και καλύπτει ελάχιστο χώρο, το πρότυπο παιχνίδι όμως δεν τελειώνει ποτέ. 

Subbuteo Age: Η τελευταία τάξη του Δημοτικού και τα τρία χρόνια του Γυμνασίου (1976-1980). Αμέσως πριν την πρώτη εποχή του Heavy Metal.
Τα κείμενα: Αποσπάσματα από τις οδηγίες του παιχνιδιού.
Οι εικόνες: Διαφημιστική αφίσα του παιχνιδιού της δεκαετίας του ΄60.
Γήπεδο πριν την έναρξη του αγώνα.
Έντεκα (11) παίκτες εθνικών ομάδων (Βραζιλία, Αγγλία, Ολλανδία, Γαλλία, Αργεντινή, Ιταλία, Περού, Δυτική Γερμανία, Τσεχοσλοβακία, Σουηδία, Ισπανία).
Τα κορίτσια: Ήταν τότε άγνωστο είδος, καθώς δεν ήξερα ακόμη σε τι χρησιμεύουν.
Σήμερα: Είμαι πάντα πρόθυμος γιά ένα καλό παιχνίδι. Καλός συμπαίκτης ο Περαστικός ... με δυνατή έδρα και αξιόλογες ομάδες.

ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

« . . . Ονείρους απαλούς και ήρεμον Ύπνο στης Γης την Αγκαλιά βρίσκει
ο Τιτάνας.
Και αυτός ακόμη ο Φθονερός, αυτός ο Σκύλος ο Κέρβερος μεθύσκεται
και αποκοιμάται. »

Προσκυνώ τη σάρκα της γυναίκας.
Δεν πιστεύω στο πνεύμα της, δεν εμπιστεύομαι την ψυχή της, ειρωνεύομαι τη δύναμή της, χλευάζω τις προθέσεις της, προσκυνώ όμως τη σάρκα της.

Λυπάμαι τη Γριά, σέβομαι τη Μητέρα, ποθώ μόνον τη Κόρη. Με τη βοήθεια του Πατέρα διασπώ την τριπλή Θεά κι αρπάζω τη Κόρη από τις άλλες. Σε απομόνωση την οδηγώ και τη λατρεύω στο ναό του Οίνου και του Άρτου.

Στο κορμί της αναζητώ το μυστήριο της ηδονής, απολαμβάνω το ναρκωτικό της διέγερσης, μεθώ με το φαρμάκι του έρωτα.
Ανάμεσα στα πόδια της χάνομαι στο βάθος του στοιχειακού κόσμου, ανταλλάσσω τον Λόγο με την άγνοια, μετανοώ και αναβαπτίζομαι στο μαγικό ασυνείδητο.

Η σάρκα της γυναίκας, μου προσφέρει την μοναδική απόλαυση που δεν ζωογονείται από το πνεύμα. Ανιχνεύω τις υγρές πύλες της, αναλογίζομαι τα ερεθιστικά ενδεχόμενα και αναζητώ πρόσκαιρη λύτρωση στο εσωτερικό της άβατο.
Στο βάθος του κόλπου της αγγίζω την ατροφική ψυχή της και προσπαθώ να κατανοήσω την απρόβλεπτη φύση της.
Εισδύω στην τρυφερή σχισμή, που χωρίζει την ανυπαρξία από το φώς και πίνω από το αρχέγονο δισκοπότηρο του Βάκχου.

Η φαντασία μου οργιάζει και στα κατώτερα μυστήρια ψάχνω κλειδιά που ανοίγουν ανώτερα βασίλεια.
Υποψιάζομαι την αλήθεια αλλά με τυφλώνει η ευφορία.
Μύστης αλλά και ιερόσυλος, μεταλαμβάνω οργασμούς και αποδέχομαι το αντίδωρο.
Η σάρκα της γυναίκας είναι ο Μυστικός μου Δείπνος.



Ο πίνακας: The Mountain Mists του Herbert Draper.
Το άγιο δισκοπότηρο: Λένε οι μαύροι μάγοι και οι υλιστές, πως ίσως κρύβεται ανάμεσα στα πόδια της γυναίκας.
Οι στίχοι της εισαγωγής: Οι τελευταίοι στίχοι του ποιήματος ΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙΝΟΣ του Friedrich Hölderlin σε μετάφραση του Τ. Κ. Παπατσώνη. Είμαι ταπεινός θαυμαστής του Hölderlin και έχω επίγνωση και της σημασίας του φοβερού του ύμνου και της ιεροσυλίας που διαπράττω...

ΜΑΥΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Ας μη βρέξη ποτέ
το σύννεφον και ο άνεμος
σκληρός ας μη σκορπίση
το χώμα το μακάριον
που σας σκεπάζει ...

Οι σπουδαστές του Μαύρου Λόχου έκλεισαν τα βιβλία, άφησαν πίσω τους την ήσυχη ζωή στις ξένες χώρες που κατοικούσαν και αναζήτησαν τη δόξα στον αγώνα γιά την ελευθερία της πατρίδας.
Επέλεξαν έτσι τον δρόμο της δύσκολης ηθικής της αριστοκρατίας. Γιατί όποιος θέλει να επιβάλλει τη θέλησή του στον κόσμο, πρέπει να επιβληθεί στην ύλη προσθέτοντας στο περιεχόμενό της μορφές που προκύπτουν από το ανώτερο πνευματικό επίπεδο. Η αριστοκρατική ηθική στηρίζεται στην ικανότητα να μπορεί κάποιος να δράσει εναντίον των συμφερόντων του, να αποδείξει πως δεν τον καθορίζουν οι οικονομικοί όροι της κοινωνίας των δούλων.
Σύμφωνα με τους κανόνες που ήδη έχει επιβάλλει στον εαυτό του, ο ήρωας πρέπει να μάχεται όχι μόνον όταν η νίκη είναι αβέβαιη αλλά κυρίως όταν η αποτυχία είναι βέβαιη. Γιατί τότε μόνον μπορεί να διαφυλαχθεί η τιμή και ο κοινός θάνατος να νικηθεί, τότε μόνον ολοκληρώνεται η νίκη του πνεύματος πάνω στην ύλη.

Ο αγώνας της ανεξαρτησίας που οδήγησε τον Ελληνισμό στον σύγχρονο κόσμο σαν ελεύθερο έθνος έχει να επιδείξει πολλά παραδείγματα απόλυτης στάσης απέναντι στο θάνατο. Ιδιαίτερη εκδήλωση ηρωικού φρονήματος είναι ο Ιερός Λόχος, το πρώτο ελληνικό σώμα οργανωμένου, τακτικού στρατού με σύγχρονο τυπικό στρατολογίας της εποχής.

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης έφτασε στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας στις 22 Φεβρουαρίου 1821 με σκοπό να συγκροτήσει στρατό και να εξορμήσει νότια προς την πατρίδα. Από τη Μολδοβλαχία, την Τρασυλβανία, τα παράλια της Βουλγαρίας και τις μεσημβρινές επαρχίες της Ρωσίας, έφταναν εκεί Έλληνες της διασποράς όλων των τάξεων γιά να καταταγούν. Αυτοί επάνδρωσαν τον πρώτο Ελληνικό στρατό μαζί με τα ετοιμοπόλεμα σώματα Ελλήνων οπλαρχηγών.
Ο καθαγιασμός της σημαίας της επανάστασης έγινε στο Ιάσιο, στην εκκλησία των Τριών Ιεραρχών, στις 26 Φεβρουαρίου 1821. Η σημαία έφερε από την μία πλευρά τον σταυρό και την εικόνα του μεγάλου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης με την επιγραφή Έν τούτω νίκα και από την άλλη πλευρά το σύμβολο του μυθικού Φοίνικα και την επιγραφή Έκ της στάχτης μου αναγεννώμαι ...

Ο Ιερός Λόχος συγκροτήθηκε λίγο αργότερα στην Φωξάνη, πόλη στα όρια της Μολδαυίας με τη Βλαχία, από τετρακόσιους νεαρούς Έλληνες σπουδαστές, που προέρχονταν από πόλεις της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, κυρίως την Οδησσό της Ουκρανίας. Ο Υψηλάντης πίστευε πως οι νεαροί αυτοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ψυχή του στρατού του. Γι’ αυτό τους ονομάτισε από το κλασικό όνομα του Ιερού Λόχου των Θηβών.
Έφεραν εφαρμοστές στολές από μαύρο ύφασμα με τρίχρωμο - κόκκινο, γαλάζιο και άσπρο - εθνόσημο. Στο κράνος κάτω από το λοφίο υπήρχε η φράση Ελευθερία ή Θάνατος και το σήμα της νεκροκεφαλής με χιαστό σχήμα οστών σαν σύμβολο της νίκης πάνω στον θάνατο. Διοικητής τους ορίστηκε ο Γεώργιος Κατακουζηνός.
Στην Φωξάνη, οι απόλεμοι αυτοί σπουδαστές άρχισαν να γυμνάζονται και να εκπαιδεύονται στην χρήση των όπλων και της λόγχης ώστε να γίνουν αξιόμαχοι Λογχοφόροι. Η ορκωμοσία τους έγινε σε λιτή τελετή στο ναό της πόλης:
« Ορκίζομαι να χύσω και αυτήν την υστέραν ρανίδα του αίματός μου υπέρ της θρησκείας και της πατρίδος μου.
........................................................................................
........................................................................................
Ορκίζομαι τέλος πάντων εις το της Θείας Μεταλήψεως φοβερόν Μυστήριον ότι θα υστερηθώ της Αγίας Κοινωνίας εις την τελευταία μου εκείνην ώρα, εάν δεν εκτελέσω απάσας τας υποσχέσεις, τας οποίας έδωσα ενώπιον της εικόνος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ».

Στις 7 Ιουνίου του 1821, αποφράδα μέρα, τήρησαν τις υποσχέσεις τους στην εχθρική Βλαχία, στο Δραγατσάνι, στη μονή του Σερμπανεστίου, κοντά στη διάβαση προς την κοιλάδα των Καρπαθίων.
Ενεπλάκησαν σε απρογραμμάτιστη συμπλοκή λόγω μιάς άκαιρης και άστοχης επίθεσης του αρχηγού του ιππικού Βασίλη Καραβιά κατά των Τούρκων, που αμύνονταν κλεισμένοι στη μονή.
Ο Νικόλαος Υψηλάντης, αδερφός του Αλέξανδρου, κινήθηκε με τον Ιερό Λόχο αρχικά κατά του Δραγατσανίου και έπειτα προς βοήθεια του Καραβιά όταν αυτός βρέθηκε σε δυσχερή θέση. Όμως ο Καραβιάς με τους ιππείς του υποχώρησαν και ξέφυγαν προς τα ορεινά ενώ ο Ιερός Λόχος βρέθηκε περικυκλωμένος από τις τουρκικές δυνάμεις.
Εκείνη τη βροχερή μέρα, οι απειροπόλεμοι Έλληνες νεαροί της διασποράς, αυτοί που δεν γνώριζαν έως τότε την πραγματική φωτιά του πολέμου, αντί να τρέξουν να σωθούν, στάθηκαν αγέρωχοι μπροστά στο θάνατο. Σε μιά άνιση μάχη έμειναν αμετακίνητοι στις θέσεις τους και θερίστηκαν από τα πυκνά πυρά και τις απανωτές επελάσεις του τουρκικού ιππικού.
Ο γενναίος οπλαρχηγός Γεωργάκης Ολύμπιος έφτασε καθυστερημένα στο πεδίο της μάχης και πρόλαβε να σώσει εκατό ιερολοχίτες και την σημαία του Λόχου από το σημείο που είχε πέσει ο σημαιοφόρος. Ο Νικόλαος Υψηλάντης σώθηκε τυχαία από έναν φιλέλληνα Γάλλο αξιωματικό, που τον ανέβασε στο άλογό του.

Ο υπόλοιπος στρατός διαλύθηκε μέσα στο φόβο και τη ντροπή. Στις 8 Ιουνίου, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης εξέδωσε την τελευταία δραματική προκήρυξη, όπου αφού εξέφραζε την απόγνωση και την οργή του γιά την αποσύνθεση, τους προδότες και τους λιποτάκτες, δήλωνε πως μόνον η θύμηση του Ιερού Λόχου « ...θα είναι πάντοτε το μόνον δροσιστικόν ποτόν της ψυχής μου ».

Τα παιδιά του Μαύρου Λόχου της νεκροκεφαλής, τίμησαν το όνομα της φοβερής φάλαγγας των Θηβαίων. Δεν πρόλαβαν να γίνουν δεινοί πολεμιστές, πρόσφεραν όμως καθαρό αίμα και πίστη και υποθήκευσαν το μέλλον. Δεν τους λυπάμαι, αντιθέτως τους ζηλεύω.
Γιατί νοιώθω παγιδευμένος στα δεσμά της βαρετής ειρήνης.
Γιατί θα ‘θελα να πεθάνω κι εγώ σε μιά μεγάλη μάχη ...




Οι εικόνες: Έργα του Peter von Ess. «Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διέρχεται τον ποταμό Προύθο» και «Οι Ιερολοχίτες μάχονται στο Δραγατσάνι ».
Ο Σταυρός και η νεκροκεφαλή από την στολή σε προσωπογραφία του Αλέξανδρου Υψηλάντη.
Οι στίχοι της εισαγωγής: Η πρώτη στροφή από την ωδή του Κάλβου “ Εις τον Ιερόν Λόχον ”.
Οι απώλειες του Ιερού Λόχου: Διακόσιοι άνδρες στο πεδίο της μάχης, μεταξύ αυτών ο σημαιοφόρος Ξενοφών, οι αξιωματικοί Κρόκιας, Σούτσος, Ιωαννίτης και Δρακούλης και ο Ελβετός φιλέλληνας Μπουρντιέ. Τριάντα επτά αιχμάλωτοι αποκεφαλίστηκαν αργότερα στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης: Μεγάλη μορφή της Ελληνικής Επανάστασης. Υπασπιστής του Ρώσου αυτοκράτορα και στρατηγός της αυτοκρατορικής φρουράς. Είχε χάσει το ένα του χέρι στη μεγάλη μάχη της Λειψίας. Προερχόταν από οικογένεια με τίτλους από την εποχή του Βυζαντίου. Του ανατέθηκε το 1820 από την Φιλική Εταιρεία η αρχηγία της Εταιρείας και της Επαναστάσεως. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1792 και πέθανε στη Βιέννη το 1828. Κηδεύτηκε φορώντας την μαύρη στολή του Ιερού Λόχου.
Ο Γεωργάκης Ολύμπιος: Ο σημαντικότερος Έλληνας οπλαρχηγός στο πλευρό του Αλέξανδρου Υψηλάντη με ένα σώμα στρατού χιλίων πεντακοσίων έμπειρων ανδρών.
Κι εμείς: Αν και δεν είμαστε σήμερα ευχαριστημένοι με τον εαυτό μας, όμως θα θέλαμε αύριο να γίνουμε υπερήφανοι γιά τον εαυτό μας.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ

Πατέρα μας, που ανίκητος διασχίζεις τους ουρανούς
Ας είναι μακαριστό το όνομά σου
Ας επιστρέψει σύντομα η βασιλεία σου
Ας επικρατήσει οριστικά η θέλησή σου
Όπως στους ανώτερους ουρανούς έτσι και στη ιερή γή.
Ευλόγησε σήμερα το σπαθί μας πριν από τη μάχη
Και μην ξεχνάς το χρέος μας προς την απόλυτη αλήθεια
Όπως κι εμείς δεν ξεχνούμε αυτά που μας οφείλουν οι φαύλοι.
Και μη μας βάζεις σε πειρασμό
Αλλά ελευθέρωσέ μας από τον κατώτερό μας εαυτό.

Πάτερ Ημών: Κυριακή προσευχή προς τον Ήλιο. Την έγραψα παραφράζοντας την κύρια χριστιανική προσευχή. Η Κυριακή των Χριστιανών είναι βέβαια η ημέρα του Ήλιου - Solis Deis. Η αυγή της 25ης Δεκεμβρίου είναι η επέτειος της γέννησης του Ήλιου - Natalis Solis Invicti.
Ο Θεός: Απόλλων, από το δυτικό αέτωμα του ναού του Διός στην Ολυμπία (470-456 π.Χ.). Η αυστηρότερη και πιό ολοκληρωμένη απεικόνιση του Θεού.
Τα χέρια: Χέρια που προσεύχονται (1508), σπουδή του Albrecht Dürer.

ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Το τέλος αυτού του κόσμου θα σημάνει με μιά τελευταία πύρινη ανατολή. Ένας τεράστιος, βαθυκόκκινος Ήλιος θα γεμίσει τον ουρανό και θα γκρεμίσει τα σύνορα της νύχτας. Μέσα του θα αστράφτει η καρδιά του σκοταδιού. Το έχουν προβλέψει οι πρόμαχοι, οι ποιητές και οι ζωγράφοι.

Ο ζωγράφος σε ψυχική ανάταση, μέσα σε μιά έκρηξη του κόκκινου χρώματος, προσπαθεί να αποτυπώσει το υπερκόσμιο φως αυτού του υπέρτατου θρησκευτικού οράματος. Πώς όμως να περιγράψει ένα υπερβατικό γεγονός τέτοιου μεγέθους πάνω σ’ έναν απλό καμβά ; Ποιά θεόπνευστη τεχνοτροπία οδηγεί το ταλέντο του καλλιτέχνη ;
Μόνον ένα σπουδαίο, ιδεαλιστικό και συμβολικό έργο μπορεί να αναδείξει τις σχέσεις ανάμεσα στις μεταφυσικές και τις φυσικές δυνάμεις και να προκαλέσει ανάλογες συνειρμικές ιδέες.
Ο κανόνας του φωτός στα χρώματα του Συμβολισμού υποβάλλει ασάφεια του χωρόχρονου, τελετουργική και μυστικιστική ατμόσφαιρα, κατάργηση της ύλης.

Στο κέντρο του ηλιακού κύκλου, καθισμένος στον θρόνο του ουρανού αναμένει ο πατέρας των θεών, ο Ζεύς Πατήρ, ο νικητής του Τυφώνα. Τα σύμβολά του μαρτυρούν την επερχόμενη κρίση, συνδυασμένα σε προφανή σχηματισμό. Πάνω αιωρείται ο Αετός κρατώντας με τα νύχια του τον Κεραυνό και κάτω η Δρυς ορίζει τον κοσμικό άξονα.
Ο Ένας Θεός στο θρόνο του είναι Κύριος των Μεταμορφώσεων. Η Δρυς μετασχηματίζεται στην μεγάλη μελιά Ύγκντρασιλ, ο κεραυνός γίνεται ιερό δόρυ, ο αετός αποκαλύπτει κάτω από τις φτερούγες του δύο ανυπόμονα κοράκια.
Ο Δίας μεταμορφώνεται στον Πατέρα των σκοτωμένων στη μάχη. Αυτός είναι ο Όντιν, που κρεμόταν από το ανεμοδαρμένο δένδρο νύχτες εννιά από την ίδια του την λόγχη καρφωμένος, που έδωσε το ένα του μάτι γιά να πιεί από την πηγή της σοφίας και του πνεύματος.

Ο Ήλιος είναι το μοναδικό μάτι του Όντιν.

Στον απόλυτο κόσμο των συμβόλων, ο Ήλιος συνδυάζεται συχνά με τον Σταυρό. Το σχήμα του εγγεγραμμένου σε κύκλο σταυρού περιγράφει με πολλούς τρόπους τον ανίκητο Θεό.
Ο Σταυρός είναι το αρχέγονο σύμβολο της ένωσης των συμπληρωματικών. Ο άξονας του κόσμου είναι η κατακόρυφη γραμμή του. Η κατακόρυφη γραμμή συμβολίζει την αρσενική, ενεργητική αρχή ενώ η οριζόντια την θηλυκή, παθητική αρχή. Ο πολικός άξονας ενώνει το Ναδίρ με το Ζενίθ, κόσμους κατώτερους και ανώτερους του γήινου κόσμου. Γύρω του περιστρέφονται όλα τα πράγματα και συνδέει επίσης όλες τις καταστάσεις του όντος.
Η οριζόντια γραμμή είναι προβολή ολόκληρου του οριζόντιου επιπέδου, που στην τρισδιάστατη μορφή του σταυρού αποτελεί επίπεδο αντανάκλασης.
Στο κέντρο του σταυρού, κέντρο του κοσμικού τροχού, εξαλείφονται όλες οι αντιθέσεις.

Στο τέλος του Κόσμου, τον Σωτήρα θα φρουρούν οι Φύλακες του Σταυρού.
Οι Αρχάγγελοι με τις ρομφαίες θα ξαναγίνουν οι φτερωτές Νίκες των Ελλήνων. Μπροστά στο δένδρο του καλού και του κακού, δίπλα στο δένδρο της γνώσης, ο Μιχαήλ θα επιστρέψει το ανίκητο σπαθί του στον προηγούμενο κάτοχό του, στον Τυρ μονόχειρα θεό του πολέμου.
Ο τερατώδης χειμώνας θα έχει τελειώσει και όλοι θα αναπολούν τον παλιό στίχο των ερωταποκρίσεων... «γιατί ο Μπάλντρ βασανιζόταν από όνειρα δυσοίωνα ».
Στα Τάρταρα, τους Τιτάνες θα φρουρούν ξανά οι Εκατόγχειρες.
Στο νησί της Ελίξοιας, βορειότερα από τα Ριπαία βουνά θα επιστρέφουν οι Υπερβόρεοι. Οι Βορεάδες βασιλιάδες τους, απόγονοι του Βορέα, με συνοδεία κύκνων σε παράταξη μάχης θα ακολουθούν τον σφυροφόρο θεό.
Ο εχθρός του παγκόσμιου ερπετού, ο χαλκωματής, θα σταθεί τότε δίπλα στον μεγάλο αδερφό του, τον ολετήρα του Πύθωνα.

Στο τέλος του Κόσμου ο Ανίκητος Ήλιος θα καρφωθεί γιά πάντα στο μέσον του νοητού Σταυρού, υπέρτατος προστάτης της εκδηλωμένης ιεραρχίας της πολλαπλότητας των όντων.





Ο ζωγράφος: Νικόλαος Γύζης (1842-1901), ο μεγαλύτερος Έλληνας ζωγράφος των νεότερων χρόνων.
Οι πίνακες: Ιδού ο Νυμφίος (1899-1900) και Αρχάγγελοι (από τη Θεμελίωση της Πίστεως, 1894-1895).
Ο Χριστιανισμός: Τα σύμβολα και οι παραστάσεις του έχουν πιά ενσωματωθεί στο συλλογικό Ευρωπαϊκό ασυνείδητο.
Οι Αρχαίοι Θεοί: Ζούν μέσα μας σαν φυλετική κληρονομιά και σαν ανεξάντλητες δυνάμεις κοσμογονίας.
Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Ο Ουράνιος Πατέρας είναι Ένας.

Επειδή ως ορθολογιστής δεν έχω μυητικές αξιώσεις: Καταθέτω το κείμενο μόνον σαν πρόλογο αναζήτησης ιδεολογίας.